Ministers kunnen in God geloven, van de nieuwe Tweede Kamer hebben 74 leden de eed afgelegd (zo waarlijk helpe mij God almachtig), partijen kunnen zich christelijk noemen. Allemaal tot je dienst. Zij geloven maar wat zij willen. Als echter de ChristenUnie het belangrijk vindt dat de regering als zodanig, als de instelling die de macht uitoefent in de staat, in God gelooft, dan zie ik het verschil niet met de Talibaan, met het Saoedische koningshuis of met de ayatollahs in Iran. Of met Hezbollah, die zich hoogmoedig de Partij van God noemt. Een regering die in God gelooft is per definitie ondemocratisch, absolutistisch en totalitair. Want een overheid die kennis draagt van een geopenbaarde waarheid, hoeft zich noch van de volkswil noch van de mensenrechten iets aan te trekken.

Nu de ChristenUnie serieus in beeld komt als mogelijke regeringspartij (zodra de exercities van CDA, PvdA en SP zijn mislukt), is haar boodschap aan de geestelijk gehandicapten geen theoretische aangelegenheid meer. Rouvoet heeft al meegedeeld dat een kabinet waaraan zijn partij met CDA en PvdA deelneemt, niet het etiket centrum-links mag dragen: het zal christelijk sociaal moeten heten. Men moet zich even voorstellen dat een kabinet met politici als Cörüz (CDA) of Aboutaleb (PvdA) zich aandient als islamitisch sociaal. Het land zou te klein zijn.

De overheid is in zaken van religie neutraal. Weliswaar hebben wij enkele museale restanten uit de tijd dat de scheiding tussen kerk en staat nog niet was vastgelegd - zo bekleedt het staatshoofd haar functie volgens een overgeleverde formule bij de gratie Gods - niettemin ligt de scheiding van kerk en staat in het staatsrecht verankerd. De betekenis van dit beginsel is alleen maar actueler geworden in het licht van de secularisatie en de godsdienstige pluriformiteit.

Met zijn pleidooi voor een christelijk sociale regering sluit Rouvoet atheïsten, agnosten, moslims, joden, hindoes, boeddhisten, en alle andere niet-christelijke denominaties buiten het Nederlandse staatsverband. Het lijkt me geen toeval dat de leider van de ChristenUnie een aanbeveling heeft geschreven bij het boek De volken geroepen van Pieter Bos, waarin staat dat God geen centimeter zal toegeven aan onze democratische middelmatigheid en dat een directe God-staat-relatie is te verkiezen boven een democratie waarin niet naar God wordt geluisterd. Volgens Trouw (1 december) noemt Rouvoet deze aanmatigende wartaal een verrassende en vernieuwende visie op het klassieke thema van kerk en staat. Al tekent hij erbij aan zelf wel democraat te zijn. Het gedram van de gelovige zeloten is niet van gevaar ontbloot. In een samenleving waar integratie van bevolkingsgroepen tot de dringendste kwesties wordt gerekend, legt bijvoorbeeld het ijveren van de christenen (vooral van het CDA) voor het voortbestaan van bijzonder religieus onderwijs een zware hypotheek op de toekomst. Het is een factor tot ontbinding van de samenleving.

Vorige week kregen twee islamitische middelbare scholen een waarschuwing omdat zij slecht onderwijs verzorgen en de integratie belemmeren. Los van de kwaliteit van het onderwijs vormen ook rooms-katholieke en protestantse scholen een hinderpaal voor de integratie. Kinderen leren daar dat zij zich moeten onderwerpen aan heilige boeken, zij worden van elkaar apart gehouden en al dan niet bewust tegen elkaar opgezet. Het bijzonder onderwijs berust immers op de wens kinderen te indoctrineren met de superioriteit van het geloof van hun ouders, waarover zij zich nog geen mening kunnen vormen. De Britse evolutionair bioloog Richard Dawkins noemt deze praktijk een vorm van geestelijke kindermishandeling. Zelfs wie dat aanvaardbaar vindt, moet kunnen inzien dat de cohesie in de samenleving op den duur niet kan worden gehandhaafd als met name moslims hun kinderen in eigen scholen afzonderen.

Op grond van een politiek compromis van begin vorige eeuw worden toekomstige staatsburgers opgevoed in geestelijke gettos. In welk beschaafd democratisch westers land financiert de staat islamitisch onderwijs? Alleen in Nederland, omdat de verwaten christenen hun privileges op dit gebied niet willen prijsgeven.

In diverse geloofsgemeenschappen is men zich wel bewust van het gevaar van de afzondering. Zo berichtte Trouw op 28 november over pogingen christenen, moslims en joden te verzoenen met het concept van de Abrahamitische religie. Er zijn theologen in de weer die het idee dat de aartsvader Abraham aan de wieg stond van drie godsdiensten een bijdrage aan de wereldvrede achten. Van rooms-katholieke zijde prees bisschop Muskens de trialoog (het gesprek tussen christendom, islam en jodendom) met Abraham als de bindende factor.

Ik denk niet dat het veel krankzinniger kan. Als de aanhangers van die drie religies hun heilige boeken letterlijk nemen, is de verwijzing naar Abraham als hun gemeenschappelijke grondlegger nauwelijks een aanbeveling voor de normen en waarden van het Nederlandse recht. De man die volgens de mythe niet alleen zijn vrouw Sarah prostitueerde, maar ook op bevel van God zijn zoon Isaak de keel wilde doorsnijden, zou naar hedendaagse maatstaven zonder twijfel levenslang in een tbs-kliniek verblijven. Moet dat weerzinwekkende verhaal, waar kinderen een gevoel van angst en onveiligheid van krijgen, de basis van integratie voorstellen?

Helaas, het bijzonder onderwijs krijg je niet weg zolang het CDA hier de dienst uitmaakt. Maar hou Abraham uit de buurt van kinderen. En laat vooral Rouvoet en God buiten de regering.