Vrijheid van meningsuiting beschouw ik als een essentiele voorwaarde om goed met elkaar te kunnen omgaan. Op het moment dat je niet meer kunt of wilt zeggen wat je drijft of welke overtuiging je hebt, dan gaat er iets fundamenteel mis. Het recht op beledigen onderschrijf ik daarbij niet. Je moet met die vrijheid wel grenzen stellen door zoveel mogelijk vanuit de ontvanger te spreken. Je past bijv. je woorden aan, je toon, zodat je zo goed mogelijk 'ontvangen' en begrepen wordt. Dat is ook wellevend.

Een ontvanger heeft dan natuurlijk altijd het recht om de andere kant op te kijken, iets het ene oor in en het andere uit te laten gaan, zich in de discussie te mengen, kwaad te worden, etc. Als het tot een gesprek komt, begrijp je elkaar beter en kun je beter samenwerken, bijvoorbeeld in een politieke partij.

Een politieke partij is bij uitstek de plek om vrije meningsvorming na te streven. Partij Samenwerking wil volgens haar eigen richtlijnen dan ook altijd nog hoor en wederhoor toepassen, dus tot zover niks mis mee; op dit punt een prima club.

Gisteren heeft echter iemand zijn lidmaatschap opgezegd omdat ik hem een bericht heb doorgestuurd over de 'raamambtenaar', die namelijk echt blijkt te bestaan. Zeg maar de ambtenaar die de hele dag naar buiten zit te kijken. Daar blijken er heel veel van te zijn. En let op: gebaseerd op onderzoek van de overheid zelf. Klik hier voor het volledige artikel met onderzoekscijfers en oordeel zelf: Cliché over luie ambtenaar is waar.

Ik heb dit ex-lid al eerder op zijn tenen gestaan toen ik betoogde dat onze gemeente zo slecht functioneerde omdat ook de ambtenaren die er werken daarin een grote rol spelen. En dat we na bijna 10 jaar niet meer kunnen blijven accepteren dat ze allemaal weer naar cursus gaan om te leren samenwerken of dat er steeds dure externe bureaus ingeschakeld moeten worden om de cultuur binnen het gemeentehuis te verbeteren. Er gebeurt naar mijn overtuiging op ons gemeentehuis te weinig en wat er wel gebeurt loopt te vaak mis. Ik ben zelfs lid geworden van een politieke partij om daar wat aan te gaan doen. Ik dacht dat een lokale partij daarvoor de juiste club is.

Na die aanvaring bleek mij dus voor het eerst dat we gelukkig een gemeenteambtenaar als lid binnen onze partij hadden. Op die manier kun je ook van binnenuit goed overleggen en zoeken naar de beste oplossingen, met kennis over de weerbarstige praktijk. Zover ik weet is het daar echter nooit van gekomen. Niemand heeft meer inhoudelijk overleg gestimuleerd en ik heb het er met mijn nieuwe bedrijf te druk voor gehad.

Nu blijkt dat deze ambtenaar geen andere oplossing meer ziet dan mij als boodschapper te onthoofden. Letterlijk: hij wil binnen Partij Samenwerking niet geconfronteerd worden met berichten, zoals dat over 'raamambtenaren'. Een beter voorbeeld van de echte problemen in ons gemeentehuis had hij met zijn opzegging echter niet kunnen geven.

Voor de toekomst van onze partij is het heel jammer dat er meteen ook bijval kwam voor zijn actie. Het principe van hoor en wederhoor werd door een aantal leden meteen aan de kant geschoven voor een snelle 'hit'. Natuurlijk via de email want van een voorstel voor een meer open communicatie over de kwestie van de falende ambtenaren is het tot nu toe weer niet gekomen. Bij deze alsnog mijn pleidooi voor meer overleg. Ik zal daarom de leden attenderen op dit blogitem met het verzoek om er begin volgend jaar intensiever op door te praten.